Osteopatia dziecięca w Krakowie

Osteopata dziecięcy może pracować również z noworodkami i niemowlętami. Sposób badania i wykorzystywane techniki są zawsze dopasowywane do wieku oraz etapu rozwoju dziecka.

Trudny, przedłużający się lub bardzo szybki poród może wiązać się z powstaniem napięć w ciele niemowlęcia. Konsultację warto rozważyć szczególnie wtedy, gdy dziecko preferuje jedną stronę, pręży się, ma trudności z karmieniem, często płacze lub wyraźnie nie lubi niektórych pozycji.

Tak. Kolki, refluks, częste ulewanie, napięcie brzuszka i problemy z wypróżnianiem należą do częstych powodów konsultacji osteopatycznych niemowląt.

Podczas wizyty osteopata ocenia między innymi napięcie w obrębie przepony, brzucha, klatki piersiowej, szyi i innych obszarów, które mogą wpływać na komfort dziecka.

Osteopatia może być pomocna, gdy trudnościom z karmieniem towarzyszą napięcia lub ograniczenia ruchomości w obrębie szyi, żuchwy, języka, twarzy, klatki piersiowej albo całego ciała.

Podczas konsultacji terapeuta obserwuje sposób układania dziecka i ocenia struktury, które mogą mieć znaczenie dla ssania, połykania oraz komfortu podczas karmienia.

Liczba spotkań zależy od rodzaju i nasilenia trudności oraz reakcji dziecka na terapię. Po pierwszej konsultacji terapeuta omawia z rodzicem swoje obserwacje i proponuje dalszy plan pracy.

Warto zabrać książeczkę zdrowia, wypisy ze szpitala i wyniki badań, jeśli dziecko je posiada. Przydadzą się również pieluszki, ubranie na zmianę, kocyk, pokarm oraz ulubiona zabawka.

Nie trzeba specjalnie zmieniać godzin karmienia ani snu dziecka. Przebieg wizyty zostanie dostosowany do jego aktualnych potrzeb.

Tak. Osteopata może pracować z dziećmi w każdym wieku oraz z młodzieżą. Powodem wizyty mogą być między innymi napięcia mięśniowe, ograniczenia ruchomości, wady postawy, bóle pleców, przeciążenia sportowe oraz dolegliwości po urazach.

Osteopata wykorzystuje przede wszystkim badanie i terapię manualną, patrząc na zależności pomiędzy różnymi obszarami organizmu. Fizjoterapeuta może w większym stopniu skupiać się na ocenie dojrzałości neurorozwojowej, rozwoju ruchowym, postawie, ćwiczeniach i aktywnej pracy dziecka.

W praktyce oba podejścia często się uzupełniają.