Skip to main content
Family’s Happiness Centrum Rehabilitacji - Fizjoterapia i Osteopatia dla Dzieci i Dorosłych

Terapia NeuroTaktylna MNRI® w Krakowie

Dotyk, który pomaga lepiej poczuć własne ciało i wyciszyć reakcje na bodźce

Terapia NeuroTaktylna wykorzystuje odpowiednio dobrany dotyk, aby wpływać na pracę układu nerwowego i na to, jak organizm odbiera informacje ze skóry, mięśni i stawów. Wspiera czucie własnego ciała, regulację napięcia mięśniowego oraz prawidłowe reakcje na dotyk.

Dla kogo

Niemowlęta · Dzieci · Młodzież · Dorośli

Zakres pracy

Układ dotykowy i czucie głębokie - ocena reakcji i stymulacja

Forma wizyty

Wizyta indywidualna, przy niemowlętach i małych dzieciach rodzic obok

Terapia NeuroTaktylna Kraków - Family’s Happiness, Kraków
Punkt wyjścia

Dotyk, który pomaga lepiej poczuć własne ciało

Dotyk jest jednym z pierwszych sposobów poznawania otoczenia. Już od pierwszych chwil życia przekazuje układowi nerwowemu informacje o położeniu ciała, ruchu, nacisku, temperaturze i kontakcie z tym, co znajduje się wokół nas.

Bodźce odbierane przez receptory w skórze trafiają do układu nerwowego i wpływają między innymi na napięcie mięśniowe, ruch, emocje, poziom pobudzenia oraz poczucie bezpieczeństwa. Sprawnie działający układ dotykowy pomaga rozpoznawać granice własnego ciała i prawidłowo reagować na otoczenie.

Nie każdy odbiera dotyk tak samo

Dla jednego dziecka delikatny dotyk może być przyjemny i uspokajający, a dla innego nieprzewidywalny albo zbyt intensywny. Niektóre osoby unikają kontaktu fizycznego, inne potrzebują mocnego nacisku, intensywnego ruchu lub częstego dotykania przedmiotów i ludzi.

Terapia NeuroTaktylna pomaga uporządkować sposób odbierania bodźców dotykowych i proprioceptywnych, czyli związanych z czuciem ułożenia i ruchu własnego ciała.

Umów wizytę
Terapeutka prowadzi stymulację dotykową u dziecka
Metoda

Na czym polega terapia NeuroTaktylna?

Terapia NeuroTaktylna, nazywana również terapią taktylną, jest jednym z bazowych programów metody MNRI® opracowanej przez dr Svetlanę Masgutovą.

Specjalista wykorzystuje określone sekwencje dotyku. Praca może obejmować skórę, mięśnie, stawy i powięzi, a także dłonie, stopy, tułów oraz pozostałe obszary ciała. Stymulacja receptorów skóry przekazuje układowi nerwowemu uporządkowane informacje sensoryczne.

Oddziałuje w ten sposób na pracę centralnego i obwodowego układu nerwowego, napięcie mięśniowe, schemat ciała, koordynację ruchową oraz reakcje emocjonalne.

W terapii wykorzystujemy

Głaskanie Ucisk Kompresja stawowa Rozciąganie tkanek Praca z powięzią
Poznaj całą metodę MNRI

To nie jest klasyczny masaż

Techniki mają ustaloną kolejność i konkretny cel. To nie jest zabieg relaksacyjny wykonywany według jednego schematu.

Siła, tempo i kierunek stymulacji zmieniają się w trakcie wizyty, zależnie od wieku i bieżących reakcji organizmu.

Celem nie jest jak największa liczba bodźców, tylko przekazanie ich w uporządkowany, przewidywalny i możliwy do przyjęcia sposób.

Skóra i układ nerwowy

Jak terapia NeuroTaktylna wpływa na organizm?

Skóra jest największym narządem człowieka i pozostaje w ścisłym związku z układem nerwowym. Znajdujące się w niej receptory odbierają dotyk, nacisk, temperaturę, ból i wibracje, a następnie przekazują te informacje do mózgu.

Odpowiednio dobrana stymulacja neurotaktylna wpływa na sposób przetwarzania tych informacji. Może wspierać normalizację reakcji dotykowych, regulację napięcia mięśniowego oraz lepszą współpracę pomiędzy poszczególnymi układami organizmu.

Dzięki temu terapia wspiera nie tylko sposób odbierania dotyku, ale również rozwój ruchowy, emocjonalny i poznawczy.

Terapia oddziałuje między innymi na

  • centralny i obwodowy układ nerwowy,
  • receptory skóry, mięśni i stawów,
  • regulację napięcia mięśniowego,
  • rozwój świadomości i schematu ciała,
  • integrację informacji sensorycznych,
  • reakcje obronne i poczucie bezpieczeństwa,
  • poziom pobudzenia oraz zdolność wyciszenia,
  • pracę układu hormonalnego,
  • funkcjonowanie układu odpornościowego,
  • rozwój i odbudowę funkcji neurologicznych.
Sygnały

Kiedy warto rozważyć terapię NeuroTaktylną?

Terapia może zostać uwzględniona w planie pracy, gdy u niemowlęcia, dziecka lub osoby dorosłej obserwowane są między innymi:

nadmierne lub bardzo słabe reakcje na dotyk

niechęć do przytulania i kontaktu fizycznego

trudności podczas ubierania, kąpieli, mycia włosów lub obcinania paznokci

niechęć do niektórych ubrań, metek albo faktur materiałów

silna potrzeba dociskania, mocnego przytulania lub intensywnego ruchu

częste wpadanie na przedmioty albo poszukiwanie mocnych bodźców

trudności z oceną siły nacisku i kontrolowaniem ruchu

obniżone lub podwyższone napięcie mięśniowe

trudności z wyciszeniem i regulacją emocji

niepewność ruchowa lub osłabiona świadomość własnego ciała

trudności w zakresie integracji sensoryczno-motorycznej

nieharmonijny rozwój psychoruchowy

zaburzenia koordynacji i planowania ruchu

opóźnienia w rozwoju ruchowym lub poznawczym

problemy z moczeniem

zachowania autoagresywne - przez tonizowanie pracy układu nerwowego

obniżony nastrój i stany depresyjne - jako wsparcie szerszego procesu leczenia

Metoda bywa również elementem szerszego programu terapeutycznego u dzieci z trudnościami neurorozwojowymi, zaburzeniami przetwarzania sensorycznego, ADHD, spektrum autyzmu, mózgowym porażeniem dziecięcym, opóźnieniem rozwoju psychoruchowego lub trudnościami w rozwoju mowy. Stosujemy ją także u wcześniaków, dzieci po urazach oraz osób, u których potrzebne jest wspieranie rozwoju albo odbudowy funkcji układu nerwowego.

O włączeniu terapii decyduje specjalista na podstawie obserwowanych reakcji, potrzeb pacjenta i celów ustalonych podczas wizyty.

Umów wizytę
Skąd się to bierze

Co może wpływać na trudności z czuciem u dziecka?

Bardzo wiele dzieci trafia do nas po trudnych porodach. Przebieg porodu wpływa na to, ile bodźców otrzymał układ nerwowy dziecka i w jakim trybie zaczął pracować. Rodzic zwykle nie łączy zachowania dziecka z porodem - przecież zakończył się on powodzeniem.

Poród zabiegowy lub indukowany

Gdy poród był wspomagany lub przyspieszany

Poród z użyciem vacuum lub kleszczy oraz indukowany syntetyczną oksytocyną przebiega inaczej niż fizjologiczny. Silniejsze, częstsze i bardziej bolesne skurcze oznaczają dla dziecka okresowe niedotlenienie oraz duży wyrzut hormonów stresu.

Układ nerwowy noworodka może wtedy przestawić się na pracę w trybie ciągłej gotowości. Dziecku trudniej się samoregulować, wyciszać i filtrować bodźce z otoczenia - bywa nadwrażliwe na dźwięki, światło albo na dotyk w okolicy główki i szyi.

Cięcie cesarskie

Gdy zabrakło doświadczenia kanału rodnego

Przejście przez kanał rodny to dla dziecka pierwszy, bardzo intensywny trening czucia głębokiego. Silny ucisk daje układowi nerwowemu czytelną informację o granicach własnego ciała.

Dzieci urodzone przez cięcie cesarskie są tego doświadczenia pozbawione. Częściej potrzebują mocnego docisku, ciasnego spowijania i intensywnego przytulania, a później mogą szukać silnych bodźców. Bywa, że współistnieje z tym nadwrażliwość na delikatny dotyk.

Trudna historia porodowa niczego nie przesądza, ale bywa dobrym powodem, żeby spokojnie sprawdzić, jak dziecko odbiera bodźce. Badanie jest nieinwazyjne, a wcześniej wprowadzone wsparcie zwykle jest łatwiejsze dla dziecka i dla rodzica.

Dwa bieguny

Ta sama trudność, dwa różne oblicza

Układ dotykowy może odbierać bodźce zbyt intensywnie albo zbyt słabo. Na co dzień wygląda to zupełnie inaczej, ale punkt wyjścia terapii jest ten sam.

Nadwrażliwość dotykowa

Kiedy dotyk jest odbierany zbyt intensywnie

Zwyczajne sytuacje stają się źródłem silnego dyskomfortu. Problemem bywa nie tylko niespodziewany kontakt, ale również przytulanie, dotknięcie twarzy, czesanie, mycie, zakładanie określonych ubrań czy chodzenie boso po wybranych powierzchniach.

Dziecko może reagować płaczem, wycofaniem, złością, sztywnością ciała lub nagłym pobudzeniem. Takie zachowanie nie musi oznaczać niechęci do współpracy. Układ nerwowy odbiera wtedy bodziec znacznie intensywniej niż u innych osób.

Kierunek pracy

zmniejszenie nadmiernych reakcji obronnych

większa tolerancja dotyku w codziennych czynnościach

spokojniejsza kąpiel, ubieranie i pielęgnacja

Wspólny punkt startu

Zaczynamy od poziomu możliwego do przyjęcia i stopniowo go poszerzamy.

Poszukiwanie bodźców

Kiedy organizm potrzebuje mocniejszych bodźców

Obniżona wrażliwość dotykowa może przejawiać się potrzebą intensywnego ruchu, mocnego nacisku, zderzania się z przedmiotami, dotykania innych osób albo bardzo silnego przytulania.

Dziecko może mieć trudność z oceną siły, z jaką chwyta przedmioty, używa kredek czy odkłada zabawki. Może też słabiej zauważać drobne urazy albo potrzebować mocniejszych sygnałów, żeby dobrze poczuć granice swojego ciała.

Kierunek pracy

czytelniejsza informacja o własnym ciele

lepsza kontrola siły nacisku i ruchu

napięcie mięśniowe gotowe do aktywności

Efekty

Co może dać terapia NeuroTaktylna?

W zależności od indywidualnych potrzeb terapia może wspierać:

prawidłowe działanie układu dotykowego

bardziej adekwatne reagowanie na dotyk

zmniejszenie nadwrażliwości lub niedowrażliwości dotykowej

oswajanie codziennych czynności pielęgnacyjnych

rozwijanie świadomości ciała i jego granic

normalizację napięcia mięśniowego

integrację informacji ze skóry, mięśni i stawów

rozwój funkcji neurologicznych

tworzenie i utrwalanie prawidłowych wzorców ruchowych

przygotowanie organizmu do aktywności ruchowej

koordynację oraz planowanie ruchu

poczucie bezpieczeństwa podczas kontaktu z drugą osobą

wyciszenie i regulację poziomu pobudzenia

regulację reakcji emocjonalnych

pracę nad schematami ruchowymi i odruchami

funkcjonowanie układu odpornościowego i hormonalnego

Efekty mogą dotyczyć różnych obszarów. U jednej osoby najważniejsza będzie większa tolerancja dotyku i spokojniejsza pielęgnacja, u innej lepsze czucie ciała, regulacja napięcia albo przygotowanie do dalszej fizjoterapii. Cele ustalamy indywidualnie, biorąc pod uwagę wiek, rozwój oraz codzienne potrzeby pacjenta.

Umów wizytę
Przebieg

Jak wygląda terapia NeuroTaktylna?

Spotkanie ma spokojny, przewidywalny przebieg. Na każdym etapie liczy się to, jak organizm pacjenta reaguje na dotyk.

1

Rozmowa i obserwacja

Specjalista rozmawia z pacjentem lub rodzicem i poznaje zgłaszane trudności. Ważne są nie tylko rozpoznania medyczne, ale również codzienne reakcje na dotyk, ruch, pielęgnację, ubrania, kontakt z innymi osobami oraz różne rodzaje powierzchni.

Terapeuta obserwuje także napięcie mięśniowe, sposób poruszania się i reakcje emocjonalne.

2

Dobór sposobu pracy

Techniki dobieramy do wieku, tolerancji dotyku, napięcia mięśniowego i celu spotkania. Terapia może obejmować całe ciało albo wybrane obszary wymagające szczególnej uwagi.

3

Spokojna, kontrolowana stymulacja

Techniki wykonywane są w ustalonej kolejności i odpowiednim tempie. Terapeuta może wykorzystywać głaskanie, ucisk, kompresję stawową, rozciąganie oraz stymulację poszczególnych obszarów skóry.

4

Obserwacja reakcji organizmu

Specjalista na bieżąco obserwuje oddech, napięcie, ruch, mimikę i zachowanie pacjenta. Intensywność dotyku jest dopasowywana tak, aby stymulacja była skuteczna i jednocześnie możliwa do zaakceptowania.

Umów wizytę
Spokojna, kontrolowana praca dłońmi podczas terapii NeuroTaktylnej

Rodzic blisko dziecka

W przypadku niemowląt i małych dzieci rodzic pozostaje przy dziecku i pomaga mu zachować poczucie bezpieczeństwa przez całą wizytę.

Dla kogo

Terapia dostosowana do wieku

Sposób pracy, tempo i intensywność dobieramy do etapu rozwoju oraz aktualnych możliwości pacjenta.

Niemowlęta

Delikatna praca od pierwszych miesięcy

Terapia może wspierać regulację napięcia mięśniowego, reakcje na dotyk, rozwój świadomości ciała oraz ogólny rozwój psychoruchowy.

Wykorzystujemy ją między innymi u wcześniaków oraz niemowląt z trudnościami w regulacji, asymetrią, zaburzeniami napięcia lub opóźnieniami rozwoju. Techniki są delikatne i dostosowane do samopoczucia dziecka.

Fizjoterapia niemowląt Kraków
Dzieci i młodzież

Wrażliwość, pobudzenie i codzienne czynności

Terapia może wspierać pracę nad wrażliwością dotykową, regulacją pobudzenia, napięciem mięśniowym, koordynacją i świadomością ciała.

Pomaga też oswoić czynności, które wcześniej powodowały dyskomfort. W zależności od potrzeb łączymy ją z fizjoterapią, pracą nad postawą lub integracją odruchów.

Fizjoterapia dzieci Kraków
Dorośli

Napięcie, czucie ciała i wyciszenie

Terapia może wspierać regulację napięcia mięśniowego, świadomość ciała, wyciszenie układu nerwowego oraz pracę z nadmiernymi lub osłabionymi reakcjami na dotyk.

Bywa również elementem postępowania po urazach, w zaburzeniach neurologicznych albo w odbudowie prawidłowych wzorców czucia i ruchu.

Fizjoterapia dorosłych Kraków
Dobór metod

Element szerszego planu terapii

Terapia NeuroTaktylna może być stosowana samodzielnie, ale często stanowi część kompleksowego programu. Stymulacja układu dotykowego przygotowuje organizm do dalszej pracy ruchowej, integracji odruchów i utrwalania prawidłowych schematów.

W Family’s Happiness dobieramy metody na podstawie potrzeb konkretnej osoby. Nie trzeba wcześniej wiedzieć, która będzie odpowiednia. Podczas wizyty przyjrzymy się zgłaszanym trudnościom i zaproponujemy kierunek pracy.

Łączymy między innymi z

Umów wizytę

Kolejność pracy

Uporządkowanie odbioru dotyku

Układ nerwowy dostaje czytelną informację ze skóry, mięśni i stawów.

Praca ruchowa i integracja odruchów

Organizm jest przygotowany na ćwiczenia i pracę z wzorcami ruchu.

Utrwalanie prawidłowych schematów

Nowe wzorce zaczynają działać w codziennych sytuacjach.

Określenia te są często używane zamiennie. Pełna nazwa programu opracowanego przez dr Svetlanę Masgutovą to MNRI® Terapia NeuroTaktylna.

W terapii wykorzystywane są techniki przypominające elementy masażu, takie jak głaskanie, ucisk i praca z tkankami. Nie jest to jednak klasyczny masaż relaksacyjny.

Poszczególne techniki mają określoną kolejność i służą stymulowaniu receptorów układu dotykowego oraz przekazywaniu uporządkowanych informacji do układu nerwowego.

Nie. Terapia NeuroTaktylna może być stosowana u niemowląt, dzieci, młodzieży i dorosłych. Sposób pracy jest dostosowywany do wieku, stanu zdrowia oraz potrzeb pacjenta.

Tak. Nadmierna reakcja na dotyk jest jednym z powodów, dla których rodzice zgłaszają się na konsultację.

Terapeuta nie rozpoczyna od bodźców przekraczających możliwości dziecka. Techniki i tempo pracy są stopniowo dopasowywane do jego reakcji, aby budować poczucie bezpieczeństwa i zwiększać tolerancję dotyku.

Terapia opiera się na kontrolowanym dotyku i nie powinna powodować bólu. Jeżeli pacjent odczuwa dyskomfort lub reaguje napięciem, specjalista zmienia intensywność albo rodzaj stosowanej techniki.

Tak. Terapia NeuroTaktylna jest często wykorzystywana jako element szerszego planu pracy. Może przygotowywać układ nerwowy i ruchowy do fizjoterapii, pracy nad integracją odruchów lub innych metod dobranych przez specjalistę.

Liczba spotkań zależy od wieku, rodzaju trudności, reakcji organizmu, celów terapii oraz tego, czy metoda jest stosowana samodzielnie, czy jako część szerszego programu.

Terapeuta obserwuje postępy i na bieżąco dostosowuje częstotliwość oraz zakres pracy.

W niektórych przypadkach terapeuta może nauczyć rodzica wybranych technik i zalecić ich wykonywanie pomiędzy wizytami. Sposób pracy domowej zawsze powinien zostać wcześniej pokazany i dostosowany do potrzeb dziecka.

Nie. Rodzic nie musi samodzielnie wybierać metody. Wystarczy opowiedzieć specjaliście, jakie zachowania, reakcje na dotyk lub trudności w codziennym funkcjonowaniu budzą niepokój.

Na tej podstawie pomożemy ustalić, czy terapia NeuroTaktylna powinna zostać włączona do planu pracy.

Zespół

Kto prowadzi tę terapię

Terapię prowadzą fizjoterapeuci, którzy pracują tą metodą na co dzień. Podczas pierwszej wizyty poznasz osobę, która poprowadzi dalszą pracę.

Dominika Kruczek

Dominika Kruczek

mgr fizjoterapii

Wady postawy i skoliozy - metoda FITS

Fizjoterapeutka pracująca z dziećmi i młodzieżą. Specjalizuje się w pracy z wadami postawy ciała i rehabilitacji skolioz metodą FITS. Pracuje także metodą MNRI - w terapii indywidualnej i na turnusach terapeutycznych. Z dziećmi pracuje od sześciu lat, od kilku prowadzi terapię w Family’s Happiness.

6 lat doświadczenia

Obszary pracy: Wady postawy, Skoliozy, Koślawość stóp, Wady klatki piersiowej

Karolina Niezgodzka-Banach

Karolina Niezgodzka-Banach

mgr fizjoterapii, licencjonowany terapeuta MNRI

Diagnostyka neurorozwojowa i osteopatia dzieci

Fizjoterapeutka z 17-letnim doświadczeniem, licencjonowana terapeutka metody MNRI dr Świetłany Masgutowej. Pracuje z niemowlętami, dziećmi i młodzieżą - zarówno w diagnostyce neurorozwojowej, jak i w osteopatii. Ma za sobą kilkanaście turnusów edukacyjno-terapeutycznych dla dzieci w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.

17 lat doświadczenia

Obszary pracy: Diagnostyka neurorozwojowa, Osteopatia pediatryczna, Postawa ciała, Miofunkcje i bruksizm

Natalia Sołtys

Natalia Sołtys

mgr fizjoterapii

Fizjoterapia stomatologiczna, bóle głowy i szyi

Fizjoterapeutka pracująca z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi. W zespole prowadzi fizjoterapię stomatologiczną - jeden z najrzadziej spotykanych obszarów fizjoterapii, obejmujący pracę z napięciami twarzy, żuchwy i szyi. Zajmuje się także bólami głowy oraz napięciami o podłożu psychosomatycznym, korzysta z metody MNRI. Wykonuje masaż klasyczny, sportowy i relaksacyjny.

Praktyka z dziećmi i dorosłymi

Obszary pracy: Fizjoterapia stomatologiczna, Bóle głowy i szyi, Napięcia o podłożu psychosomatycznym, Masaż

Baza wiedzy

Przeczytaj więcej o tej metodzie

Artykuły naszych specjalistów powiązane z tą formą pracy. Prostym językiem, bez medycznego żargonu.

Przejdź do bazy wiedzy
Pierwszy krok

Umów wizytę w Krakowie

Niepokoją Cię reakcje dziecka na dotyk, napięcie mięśniowe albo trudności z wyciszeniem? Nie musisz samodzielnie wybierać metody. Umów wizytę - przyjrzymy się zgłaszanym trudnościom i zaproponujemy sposób pracy dopasowany do potrzeb pacjenta.

ul. Tytusa Czyżewskiego 5, 30-085 Kraków · pon.-pt. 07:45-19:30

Zobacz wszystkie terapie i metody